Sokolnicki Juliusz

zawód: były prezydent Polski na emigracji ur. 16 .12.1920, zm. 17.08.2009

edukacja: Gimnazjum i Liceum im. Józefa Piłsudskiego w Pińsku, 1948 studia historyczne korespondencyjnie na wolnym uniwersytecie.

kariera: 1939 udział w kampanii wrześniowej, wzięty do niewoli przez żołnierzy Armii Czerwonej, ucieczka, 1940 kolportaż prasy podziemnej, wzięty do niewoli przez Gestapo, więzień Pawiaka, Metzu, obozu pracy przymusowej w Salzburgen, pacjent szpitala w Metzu, 1942 odesłany do Warszawy, pod ps. „Łokietek” założenie niezależnej organizacji niepodległościowej „Grupa Wolnych”: Kraśnik-Rozwadów-Biłgoraj, 1944 wyjazd z kraju do Francji, następnie do Włoch, żołnierz WP, 1946 przybycie do Anglii, 1947 czł. zarządu cywilnego obozu, sekretarz 107 koła Stow. Kombatantów Polskich SPK Witley i Okolice, 1948 praca i mieszkanie w Londynie, sekretarz Tow. Oświaty Powszechnej, od 1950 czł. zespołu redakcyjnego Biuletynu Ziem Zachodnich, 1951 działacz Ligi Niepodległości Polski, 1954 współorganizator Konwentu Walki o Niepodległość, kier. działu transportu części samochodowych w samochodowej firmie londyńskiej, 1954 sekretarz Rady Rzeczpospolitej, 1955 czł. Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Krajowej, Komisji Kulturalno-Oświtowej i Komisji dla spraw Obywateli na Obczyźnie, powołanie Ruchu Odrodzenia Narodowego w Londynie, 1955-72 prezes ruchu, 1958 czł. II (VI) Rady Rzeczypospolitej z ramienia ruchu, 1967-70 Minister Informacji i Dokumentacji, 1970 minister spraw wewnętrznych i minister spraw krajowych, 1971 wyznaczony na następcę prezydenta Rzeczypospolitej, 1972-90 prezydent Rzeczypospolitej.

osiągnięcia: wznowienie Orderu Świętego Stanisława (1979), szeroko zakrojona działalność patriotyczna, zawsze zgodna z interesem państwa polskiego, walka o niepodległość na emigracji, 1987 współorganizator Rady Środkowo-Europejskiej w Nowym Jorku zrzeszające rządy emigracyjne Albanii, Bułgarii, Chorwacji, Czechosłowacji, Estonii, Polski i Rumunii, 1988 nadanie Lechowi Wałęsie Wielkiej Wstęgi OOP oraz Orderu Orła Białego.

publikacje: cykl artykułów na temat zachodniej Słowiańszczyzny między Łabą i Odrą, 1952 artykuły w broszurze „Krytyka Rządu”, szereg prac historycznych.

odznaczenia: Krzyż Walecznych, Krzyż Virtuti Militari V klasy, Wielki Krzyż Polskiego Ruchu Oporu we Francji, Złoty Krzyż Zasługi (1965), Krzyż Komandorski OOP (1970), Order Orła Białego i Wielka Wstęga OOP, Krzyż Komandorski Orderu św. Łazarza (1975), Komandorie Merito Comercial (Meksyk), Wielki Krzyż Zakonu Templariuszy (1981), Wieki Krzyż Zasługi z Koronami Orderu św. Stanisława (2008)

działalność: działalność w organizacjach społecznych: 1958 współzałożyciel Związku Obrony Polskich Ziem Zachodnich, czł. zarządów Związku Ziem Wschodnich, red. Biuletynu Informacyjnego Związku Ziem Wschodnich, od 1990 niesienie pomocy charytatywnej krajowi i innym krajom Europy Środkowo-Wschodniej, promowanie Orderu Świętego Stanisława, od 1979 senator Międzynarodowego Parlamentu dla spraw Pokoju i Bezpieczeństwa.

Źródło: Who is Who w Polsce

[powrót]